درباره اکبرجوجه

درباره اکبرجوجه:

بیش از 60 سال پیش در منطقهای به نام گلوگاه جوانی مازنی به نام علی اکبر کلبادی (که به اشتباه گلبادی هم گفته میشود) با جثهی نحیف و لاغر، به همراه همسرش، صنمبر عظیمی، در سال 1323 در ملکی اجارهای ، قهوهخانهای بر پا کردند. آنها با کمترین امکانات و پشتکاری وصفناشدنی شروع به سرو صبحانه کردند؛ صبحانهای که شامل چای،پنیر محلی،کرهی گوسفندی،تخم مرغ محلی و نانهای خوشمزه و معروف به کمبه میشد. پرسنل پاسگاه چشمهبلبل و افراد بومی و مسافران عبوری از جمله مشتریان پروپاقرص نان محلی بودند؛ نانهایی با عطر و بو و مزه ای به یاد ماندنی که توسط همسر حاج اکبر تهیه میشد.

پس از مدتی به دلیل استقبال مشتریان، شروع کردند به پخت غذاهایی از قبیل چلو جوجه و چلو تخم مرغ. قهوهخانه در مسیر جادهی مشهد قرار داشت و کیفیت و کمیت عالی و قیمت منصفانه غذاهای اکبر آقا یا به عبارتی مش اکبر دلیلی بود برای این که رانندگان کامیون و اتوبوس ناهار را در این قهوهخانه میل کنند.

معروفترین غذایی که در این قهوه خانه عرضه میشد، چلو جوجه مخصوص رانندگان بود و بقیه غذاها برای افرادی با درآمد کم و شاگرد شوفرها بود که مقدار عرضهی غذا به حدی بود که کارگران را به راحتی سیر می کرد. گاهی هم به دلیل سرمای هوا در زمستان مش اکبر با کمبود جوجه مواجه میشد و به اجبار کبک را جایگزین میکرد. در این میان همسر حاج اکبر با پخت نان محلی و رب انار و فروش آنها به مشتریها کم رونق بودن کار و کاسبی را جبران میکرد.
کیفیت چلو جوجهها هم به دلیل عشق اکبر آقا به مشتریان و استفاده از رب انار مخصوص محلی و غلظت و مزه و استفاده از جوجهی رسمی و کرهی محلی زبانزد خاص و عام بود تخم مرغ و به اصطلاح نیمرو هم اگر با عشق و علاقه پخت شود خوشمزه میشود.
کم کم لقب اکبر جوجه(که خود مشتریان این لقب را برای ایشان انتخاب کرده بودند) بر سر زبانها افتاد و حالا این لقب به دلیل طبخ جوجه بود یا به مناسبت قد و قامت کوچک اکبر آقا بماند... در ابتدای کار هر روز برای ناهار از یک دیگ 10 الی 12 نفری برای پخت برنج استفاده میکردند. شیوهی پخت برنج و جوجهی مش اکبر خاص و معروف بود و بیشتر معروفیت مش اکبر به دلیل جوجهی سرخ شده با کرهی گوسفندی بود که با چلو و رب انار و پیاز سرو می شد.

آغاز عرضه ی این غذا حدود سال 1330 بود. بعد از چند سال حاج اکبر و همسرش به دلیل انتقال جادهی قدیم به جادهی جدید و محدود بودن مکان، تصمیم به جابهجایی گرفتند و مکان دیگری یعنی جادهی شوسه یا همان جادهی امروزی را که مسیر ارتباطی استانهای مازندران و گلستان است، انتخاب کردند. ایجاد جادهی جدید در سال 1342 بود و مشتریان مش اکبر روز به روز بیشتر میشدند و کار پخت غذا از روزی 20 پرس به 2000 پرس توسعه یافت. در نتیجه مش اکبر و همسرش برای راحتی و آسایش مشتریان و رونق کار خود رستوران را بزرگتر کردند.

ساخت ساختمان جدید 40 روز به طول انجامید و بناها به طور شبانهروزی در این مکان کار میکردند؛ در این مدت به دلیل نبود مکانی مناسب برای پذیرایی از مشتریان، همسر مش اکبر منزل مسکونی خود را که در جوار رستوران بود، به سالن غذاخوری تبدیل کرد و تمام این فعالیتها در حالی انجام میشد که حاج اکبر در بستر بیماری بود.
بالأخره ساخت ساختمان تمام شد و در کنار آن باغچهای را برای پرورش جوجه در نظر گرفتند. دیگهای بزرگ جانشین قابلمههای کوچک شدند؛ اتاق پخت برنج و جوجه جدا شد و روزانه تعداد بسیار زیادی جوجه ذبح و پس از پر کندن و تمیز کردن برای پخت آماده میشد اگر امروزه رستورانهای زنجیرهای اکبر جوجه با حدود 500 نفر پرسنل در استانهای مازندران، گلستان، سمنان وتهران (البته به استثنای یک سری از رستورانها که با تقلب و حیله و بدون هیچ گونه مدرک و سندی و صرفاً به دلیل پخت جوجه نام خود را اکبر جوجه گذاشتهاند و به خصوص در تمامی جادههای منتهی به شمال کشور و حتی خارج از کشور مستقر هستند) مشغول پخت و ارائهی چلو جوجه با همان کیفیت میباشند، همگی آنها اعتبار خود را مدیون زحمتها،پشتکار و صبوری اکبر آقا و صنمبر خانم هستند.
فرزند ارشد ایشان حمیدرضا کلبادی در سال 1364 اکبر جوجه را رسماً به ثبت رساند و با تأسیس اولین شعبهی اکبرجوجه در شهرستان ساری در سال 1370 و فرزند دیگرشان سیروس کلبادی با تاسیس شعبهی گرگان در سال 1371 و ثبت اکبر جوجه در بخش «ثبت اختراعات» راه و هدف علیاکبر کلبادی و صنمبر عظیمی را ادامه میدهند. هم اکنون فرزندان و نوادههای اکبر آقا با تأسیس 21 شعبه در شهرستانهای ساری، گرگان، بابل،آمل، نور،نوشهر، خلیلشهر، قائمشهر، گرمسار، چالوس، بهشهر، گلوگاه ، بابلسر، کلارآباد، گرگان و تهران مشغول فعالیت هستند.
《شعبهی اکبرجوجه در شهر تهران نیز در سال 1393 در محدودهی
چهارراه کالج تاسیس شد.